Soms is een ouder een paar dagen van huis, voor het werk, een reis of iets anders. Het slaapverhaaltje hoeft daarom niet te verdwijnen. Met de gsm of een tablet kan de afwezige ouder gewoon meelezen, op een vast moment van de avond. Voor het kind is het een teken dat de ouder er nog steeds bij hoort, ook al zit hij of zij in een andere stad of in een ander land, en dat is meer waard dan je denkt.
Spreek vooraf af hoe het gaat. Wanneer bel je? Wie zet de verbinding op? De ouder die thuis is, zorgt dat het toestel stabiel staat, bijvoorbeeld tegen een boek of een kussen, zodat het kind het scherm goed kan zien. De ouder die weg is, kiest een rustige plek. Het beste werkt een vast moment, want dan weet het kind dat het verhaaltje altijd op dezelfde manier begint.
Twee boeken, één verhaal
Handig is het als beide ouders hetzelfde boek hebben. Dan kan de afwezige ouder het boek in de hand houden en leest het kind mee in zijn eigen exemplaar. Zonder boek kan de ouder ook een verhaal vertellen dat hij zelf kent, of een verhaal uit zijn kindertijd. Laat het kind ook vertellen wat er die dag is gebeurd, en luister goed. Soms is dat het mooiste deel van het gesprek.
Praat niet te lang. Het verhaaltje is niet bedoeld als een lange babbel, maar als een rustig einde van de dag. Na het verhaal zegt de afwezige ouder goedenacht, en dan wordt de verbinding verbroken. De ouder die thuis is, neemt over voor de laatste stappen: het lampje uit, de kus, de deken. Zo blijft de volgorde van de avond hetzelfde, met of zonder scherm.
Een beetje voorbereiding maakt het gemakkelijker. Leg een foto van de afwezige ouder naast het bed, of laat het kind een tekening maken voor de terugkeer. Neem als reserve een opname van het verhaaltje op, voor de avonden waarop de verbinding niet werkt. Zo blijft geen enkele avond leeg. En wanneer de ouder weer thuis is, kan hij het boek zelf terug in handen nemen, en zijn de dagen op afstand een mooie herinnering.
